kosten

Stijgende kosten langdurige zorg en ondersteuning ingedamd

Het doel van de regering om de almaar stijgende kosten voor langdurige zorg en ondersteuning in te dammen is behaald. Hoewel Nederland Europees koploper blijft, zijn de kosten van 2012 tot 2016 gedaald met 11,5%. Hierdoor is na jaren van stijging sprake van een belangrijke afgevlakte groei. In 2017 maakt het nog 4,5% uit van ons bbp, in vergelijking met 4,8% in 2010. Dat blijkt uit een vorige week gepubliceerd rapport van het Sociaal Cultureel Planbureau SCP.

De ToetsPraktijk spreekt van een belangrijke daling om het systeem toekomstbestendig te houden. Door middel van huisbezoeken probeert de ToetsPraktijk hier een zo’n groot mogelijke bijdrage aan te leveren.

Kosten langdurige zorg en ondersteuning

In de periode 2010 tot 2012 stijgen de zorgkosten voor langdurige zorg en ondersteuning gemiddeld met 3,3 procent. Als de kosten in dat tempo doorstijgen, betekent dat een verdubbeling na ongeveer veertig jaar. In die twee jaar stegen de kosten voor langdurige zorg en ondersteuning van 4,4% naar 4,8% van het totale bbp. In 2013 blijven de kosten gelijk en in 2015 dalen deze zelfs met 400 miljoen euro. In de jaren 2014, 2016 en 2017 is er wel sprake van een stijging. Mede door de economische groei maakte het een kleiner deel uit van ons bbp (4,5%). De economische groei in Nederland was in 2017 het hoogste in tien jaar (3,1 procent).

kosten

Beperkter budget

Minister Hugo de Jonge (VWS) liet deze week in zijn Kamerbrief  weten veel waarde te hechten aan het rapport. ,,Ook is het goed te constateren dat de uitgaven aan zorg en ondersteuning minder hard groeien dan voorheen.” In 2015 benadrukte Rutte II al dat remming van de stijgende kosten een ‘forse financiële opgave voor gemeenten’ betekent, maar dat anders het systeem onbetaalbaar werd.

De regering hoopte dat gemeenten de ondersteuning met een beperkter budget konden uitvoeren dan de rijksoverheid. Ook was de verwachting dat gemeenten een groter beroep doen op de eigen mogelijkheden van mensen en hun sociale netwerk. Dit alles zou moeten leiden tot meer financiële houdbaarheid van het systeem met toenemende vergrijzing in het achterhoofd.

Gehoopte kwaliteitsverbetering door minder inzet van zware professionele zorgverlening is een stelseldoel van de overheid. Dit gaat hand in hand met het doel om het systeem financieel houdbaar te maken. Mede door strengere toelatingscriteria voor Wlz-zorg kregen minder mensen zorg in een instelling. Neveneffect van strengere toegangscriteria zijn dat mensen soms langer thuis blijven wonen dan verantwoord is, aldus het SCP. Ook blijkt er meer (werk)druk te zijn ontstaan voor professionals in de eerste lijn en mantelzorgers. Dit alles heeft bijgedragen aan het afvlakken van de groei van de uitgaven voor langdurige zorg en ondersteuning.

 

 

Share